Po wtóre biżuteria z kryształów jest powszechnie uważana za domenę osób nietuzinkowych. Doskonale przyswoiła sobie umiejętność wabienia swym pięknem i nie pozwala się o tak schować czy to w połach obszernego płaszcza, czy pod wełnianym golfem, gdzie ma udawać niepozorną przywieszkę bądź niedrogi naszyjnik. Kto się obawia jej oryginalności, bycia wyróżniającym się pośród ludzi i rozpoznawanym przez innych, niech lepiej włoży klasyczne błyskotki.

Ta jej nieszablonowość bierze się z zarówno z wykorzystanych przez twórców materiałów, jak i nietuzinkowych, przekraczających wszelkie ograniczenia sztuki zdobniczej, ich zestawień. Kamienie zdobnicze wchodzą w szranki z tymi wyszukanymi na polach, bambus łączy się z tworzywami sztucznymi, metal z papierem, materiały włókiennicze z surową gliną, a bursztyn udaje szkło. To artyści nadają im niesamowite formy, obcinają, kolorują, wiercą, nitują zapięcia.

Kończąc biżuteria z koralu od wytrawnego artysty jest unikatowa. Tworzy się ją zazwyczaj w pojedynczych egzemplarzach lub numeruje kilkanaście, które powstały, by nadać im rys niepowtarzalności. Nadto, jest ona wyrabiana za pomocą własnych rąk artysty, który wkłada w jej wytworzenie nie tylko własny wysiłek, ale także swoją dusze.